Nasze plany na rok szkolny 2020/21

W tym roku szkolnym, oprócz kontynuacji działań rozpoczętych przed pandemią, chcemy podjąć nowe wyzwania.

Otóż planujemy przyjrzeć się kompetencjom kluczowym ustanowionym przez radę Europy w 2006 roku, a zmodyfikowanym w roku 2018.

Jeśli nie wiecie o czym mowa, to przeczytajcie poniższy tekst, powstały na podstawie artykułu Beaty Jeziorskiej pt. „Jak kształtować wśród uczniów kompetencje kluczowe?” opublikowanym na stronie: edurada.pl

Umiejętności kluczowe

Dzisiejsi uczniowie kilka razy w swoim życiu zmienią zawód, dlatego będą potrzebowali różnorodnych umiejętności. aby byli przygotowani do radzenia sobie w stale zmieniającym się świecie.

Możemy przygotować dzieci do egzaminów lub do życia.

Dynamiczne przemiany cywilizacyjne, jakich jesteśmy świadkami, stawiają przed systemem kształcenia nowe wymagania.

Wcześniej tempo zmian nie było tak ogromne, a system szkolnictwa mógł się jakoś do nich dopasować. Jednak w XXI w. przestaje to być możliwe. Szkoła nie jest w stanie wyposażyć uczniów w wiedzę i umiejętności, które wystarczą im na kilkadziesiąt lat dorosłego życia. Nie wiemy bowiem, jakie nowe zawody przyjdzie im kiedyś wykonywać, w jakim kierunku zmieniał się będzie rynek pracy, jakich umiejętności będą wymagać od nich przyszli pracodawcy, jakimi narzędziami będą się posługiwać w swojej pracy itp.

Dzisiejsi uczniowie kilka razy w swoim życiu zmienią zawód, dlatego będą potrzebowali różnorodnych umiejętności. aby byli przygotowani do radzenia sobie w stale zmieniającym się świecie. Wiąże się to przede wszystkim z koniecznością wyposażenia młodzieży
w odpowiednie kompetencje.

Parlament Europejski zdefiniował kompetencje, jako „połączenie wiedzy, umiejętności
i postaw odpowiednich do sytuacji”. Oznacza to, że kompetencje polegają przede wszystkim na umiejętnym stosowaniu posiadanej wiedzy przy wykorzystaniu umiejętności i zdolności.

Można stwierdzić, że kompetencje kluczowe to te, których wszystkie osoby potrzebują do zatrudnienia, samorealizacji i rozwoju osobistego, integracji społecznej, a także bycia aktywnym obywatelem. Odgrywają więc one szczególnie istotną rolę w życiu każdego człowieka zarówno w procesie uczenia się, aktywności społecznej, jak i zawodowej.

ZALECENIE RADY EUROPY z dnia 22 maja 2018 r.
w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie

Badania międzynarodowe, na przykład prowadzone przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w ramach Programu międzynarodowej oceny umiejętności uczniów (PISA) czy też realizowane przez tę samą organizację Międzynarodowe Badanie Kompetencji Osób Dorosłych (PIAAC), wskazują na utrzymujący się wysoki odsetek nastolatków i dorosłych mających niewystarczające umiejętności podstawowe.

W 2015 r. co piąty uczeń miał poważne trudności w osiągnięciu wystarczającego poziomu umiejętności w zakresie czytania ze zrozumieniem, myślenia matematycznego lub rozumienia zjawisk przyrodniczych.

W niektórych krajach nawet co trzeci dorosły ma umiejętność rozumienia i tworzenia informacji oraz rozumowania matematycznego jedynie na najniższym poziomie.

44 % ludności Unii ma niskie umiejętności cyfrowe lub nie ma ich wcale (19 %).

Z tego względu inwestowanie w umiejętności podstawowe jest obecnie tak istotne. Konieczne jest badanie nowych sposobów uczenia się na potrzeby społeczeństwa, które staje się coraz bardziej mobilne i cyfrowe.

Obecnie wymagania dotyczące kompetencji uległy zmianie w związku z rosnącą liczbą miejsc pracy poddanych automatyzacji, coraz istotniejszą rolą technologii we wszystkich dziedzinach pracy i życia oraz zwiększającym się znaczeniem kompetencji społecznych, obywatelskich i w zakresie przedsiębiorczości, które pozwalają zapewnić odporność i zdolność dostosowania się do zmian.

Ustanowiono osiem kompetencji kluczowych, które zmodyfikowano 22 maja 2018r.

2006r.22 maja 2018r.
   1. porozumiewanie się w języku ojczystym;
 2. porozumiewanie się w językach obcych;
3. kompetencje matematyczne
i podstawowe kompetencje naukowo-techniczne;

4. kompetencje informatyczne;
5. umiejętność uczenia się;
6. kompetencje społeczne i obywatelskie;
7. inicjatywność i przedsiębiorczość;
8. świadomość i ekspresja kulturalna;
1. kompetencje w zakresie rozumienia
i tworzenia informacji,

2. kompetencje w zakresie wielojęzyczności,
3. kompetencje matematyczne oraz kompetencje w zakresie nauk przyrodniczych, technologii i inżynierii,
4. kompetencje cyfrowe,
5. kompetencje osobiste, społeczne i w zakresie umiejętności uczenia się,
6. kompetencje obywatelskie,
7. kompetencje w zakresie przedsiębiorczości,
8. kompetencje w zakresie świadomości
i ekspresji kulturalnej

Rozwijanie kompetencji kluczowych w szkole jest możliwe, gdy nauczyciel stworzy uczniom odpowiednie sytuacje dydaktyczne. Najlepiej takie, w których mają oni maksimum samodzielności i biorą sprawy w swoje ręce. Mogą współdecydować o tym, czym się będą zajmować, stawiają cele, planują i organizują swoją pracę, współpracują z innymi, poddają refleksji własne działania, korygują je, wyciągają wnioski.

Musi nastąpić więc zmiana tradycyjnych ról – ucznia i nauczyciela. Uczeń staje się osobą aktywną, decyzyjną, stawia sobie cele, planuje i organizuje swoją pracę oraz bierze odpowiedzialność za własne uczenie się.

Nauczyciel zaś, z osoby przekazującej wiedzę, przejmuje rolę wspierającą – doradcy, trenera, przewodnika, organizatora uczenia się. Nie narzuca rozwiązań, nie przydziela zadań ani nie wyręcza w ich realizacji.  Powinien jedynie monitorować działania uczniów, udzielać im konsultacji, wspierać i podtrzymywać ich motywację.

Aby proces edukacji był skuteczny,  należy:

  • Ø Ograniczyć stosowanie metod podających.
  • Ø Stosować metody i techniki aktywizujące, sprzyjające samodzielności myślenia
    i działania, a także kształtowaniu pozytywnej motywacji do uczenia się.
  • Ø Organizować tak pracę, aby uczniowie mieli okazję zaspokajać swoje potrzeby.
  • Ø Uatrakcyjniać zajęcia poprzez wprowadzenie efektu zaskoczenia, zaciekawienia, nowości, zabawy, bo to wzmaga zaangażowanie uczniów.
  • Ø Wykorzystywać na zajęciach odpowiednio dobrane środki dydaktyczne.
  • Ø Tworzyć małe grupy, które wymuszą aktywność wszystkich jej uczestników.
  • Ø Tworzyć sytuacje, których uczniowie stają się eksperymentatorami i odkrywcami.
  • Ø Zadbać o odpowiednie zagospodarowanie przestrzeni w sali i zgromadzenie bogatego warsztatu dla ucznia.

Uczenie się jest efektywne, gdy angażuje nie tylko umysł, ale i emocje, gdy daje uczniom możliwość bycia częściej twórczym niż odtwórczym. / K. Rau, E. Ziętek /

Tags: No tags

Comments are closed.